A Sense of Home

PATRICK ROEGIERS — AMSTERDAM

De tussenruimte als kans om sociale netwerken voor daklozen te verbeteren.


A Sense of Home is ontstaan vanuit de fascinatie over hoe en wanneer iemand zich thuis voelt. Maar hoe werkt dat voor daklozen, die geen huis of thuis hebben? De nood van de groeiende groep daklozen in Nederland is hoog en zolang het probleem op staatsniveau niet voldoende wordt geagendeerd, moet er worden gezocht naar bottom-up alternatieven. Patrick Roegiers ziet zijn rol als architect om sociaal en maatschappelijke vraagstukken aan de kaak stellen en daarvoor op zoek te gaan naar ruimtelijke oplossingen.

Buurt als thuis
Waar hebben daklozen behoefte aan? Om dit te onderzoeken leefde Roegiers een week lang op straat in Amsterdam. Een van zijn belangrijkste inzichten was dat daklozen hun buurt zien als thuis, maar dat er niet voldoende ‘kamers’ zijn om in hun buurt te verblijven. Noodgedwongen wijken zij uit naar plekken buiten de stad en liggen hun 'woonkamer', 'slaapkamer', 'keuken' en 'badkamer' als een gefragmenteerd netwerk verspreid over de stad. Dat zorgt voor stress, onrust en fysiek leed.

Afval als bouwmateriaal
Het overschot aan ongebruikte ruimten en reststromen in de stad zouden kunnen worden ingezet om het dagelijks leven van daklozen beter te faciliteren. In de buurten waar de nood het hoogst was, de Dapperbuurt en de Jordaan, maakte Roegiers twee kamers: de Dapperkeuken en de Bedsteeg. Afval vormde het basismateriaal voor deze kamers. In de keuken werd gekookt met restproducten van de marktkramen en de slaapkamer is gemaakt van verzameld afvalkarton, dat geperst en behandeld werd als een nieuw modulair bouwmateriaal.

Architectuur als sociaal verbindend element
De experimenten zijn uitgevoerd met familie en vrienden. En hoewel de mensen uit de buurt in het begin twijfels hadden, raakten ze gedurende het proces steeds meer betrokken en onderdeel van het project. Zo zorgde het daadwerkelijke bouwen op lokaal niveau voor verbinding. A Sense of Home laat daarmee zien dat architectuur veel breder kan zijn dan alleen het bouwen. Wanneer een architect luistert, kijkt en samenwerkt, is architectuur geen doel op zich meer maar een sociaal verbindend element.

Bekijk hier het hele onderzoek.

Afstudeercommissie: Machiel Spaan (mentor), Lada Hršak en Merijn de Jong. Toegevoegde leden t.b.v. het examen: Winfried van Zeeland en Albert Herder.

PARTNERS
Patrick Roegiers
Academie van Bouwkunst
Daklozen, familie en vrienden