Utrechtse Ringparken

PAUL RONCKEN — STADSREGIO UTRECHT

Een ruimtelijk concept voor het gedeelde landschap in stadsregio Utrecht verbindt de integrale kwaliteit van landbouw, waterbeheer, mobiliteit, recreatie, natuurontwikkeling en cultuurhistorie.


Onder de naam ‘Utrechtse Ringparken’ is in twee jaar 2017/2018, een stip op de horizon gezet in de discussie over een nieuw dynamisch evenwicht tussen de ontwikkeling van stad en land in de stadsregio Utrecht, onder het motto 'groen, gezond en slim'.

Samenhangende ruimtelijke ambitie
Er ontbreekt op dit moment een samenhangende ruimtelijk ambitie voor stadsregio Utrecht, die qua schaal vergelijkbaar is met de Utrechtse Heuvelrug, Food-Valley en het Groene Hart. Wat zou er veranderen als projecten niet los van elkaar maar in verbinding met grotere parksystemen worden ontwikkeld; en wat is de kwaliteit van een regionale overheid als ‘matchmaker’ binnen een netwerk van (markt)partijen, burgers en een creatieve industrie, gedreven door een optimisme om uitdagingen op te pakken en experimenten aan te gaan?

Ringparken als brede verbinding
Een ruimtelijk concept voor het gedeelde landschap in regio Utrecht - de Ringparken- is volgens de initiatiefnemers niet alleen relevant voor recreatie, maar ook als groeimodel voor mobiliteit en verkeer, een gedeelde ambitie onder het motto van ‘healthy urban living’ en het regionaal houden van verplaatsingen. In onder meer Frankfurt, Milaan, San Francisco zijn recente voorbeelden van dergelijke integrale parkconcepten te vinden, en dichter bij huis het burgerinitiatief Ringland in Antwerpen, het Groen Lint van Oostende en - op kleinere schaal - het Singelpark in Leiden. Waar bij het concept van groene scheggen een landschap tot diep in het stedelijk domein is verbonden, wordt bij een groengordel verbinding gemaakt tussen een stedelijke kern en de kleinere woon-werkkernen daaromheen. Hiermee wordt veel van de bovenlokale infrastructuur onderdeel van het ontwerp.

Overheid als gebiedsmakelaar
Lokale initiatieven kunnen inhoud en vorm geven aan het ringpark. Door te selecteren op sociale, lokale en natuur-inclusieve initiatieven, ontstaat vanzelf een netwerk van initiatieven die zich verhouden tot de natuurlijke kwaliteit en capaciteit van een plek. De rol van de samenwerkende regio-overheden tussen mede-eigenaren is dan die van een ‘gebiedsmakelaar’, die initiatiefnemers helpt om op te schalen en samen publieke voorzieningen mogelijk te maken.?

Het idee voor een ringpark is een onafhankelijke studie en geen provinciaal beleid.
Foto: Evamarije Smit
PARTNERS
Paul Roncken / Onafhankelijk Adviseur Ruimtelijke Kwaliteit, Provincie Utrecht
Universitair docent landschapsarchitectuur, Wageningen University & Research
Merten Nefs / Projectleider Landschap als Vestigingsvoorwaarde, Vereniging Deltametropool
Ymkje van de Witte, Ondersteuning ARK-Utrecht, Van de Witte Landschapsarchitectuur